Στα μυκηναϊκά χρόνια, η Επίδαυρος ήταν ένας μεγάλος τόπος με πληθυσμό 80.000 κατοίκων. Σήμερα είναι ένα μικρό ψαροχώρι στον Σαρωνικό Κόλπο και την ανατολική ακτή της Πελοποννήσου με περίπου 2.000 κατοίκους, που ζουν κυρίως από τη γεωργία και την αλιεία και το καλοκαίρι από τον τουρισμό.
Υπάρχουν αρκετές παραλίες, εστιατόρια, καφετέριες, ταχυδρομείο, ΑΤΜ, καταστήματα, 4 κάμπινγκ και πολλά ξενοδοχεία και διαμερίσματα. Όλοι γνωρίζουν όλους, που σημαίνει ότι θα αφομοιωθείς γρήγορα στο χωριό.
Δεν υπάρχει μαζικός τουρισμός στην Επίδαυρο. Τους καλοκαιρινούς μήνες, Έλληνες και ξένοι λάτρεις του πολιτισμού κάνουν διακοπές εδώ.
Πλησιάζοντας την Επίδαυρο με αυτοκίνητο από την Κόρινθο, βλέπει κανείς ότι το χωριό περιβάλλεται από πορτοκαλιές και ελιές. Την άνοιξη, όλη η περιοχή μυρίζει ανθισμένες πορτοκαλιές. Το χωριό έχει ένα ευχάριστο ψαρολίμανο όπου μπορεί κανείς να αγοράσει ψάρια απευθείας από τον ψαρά το πρωί. Γύρω από το λιμάνι υπάρχουν πολλά εστιατόρια και ταβέρνες όπου μπορεί κανείς να απολαύσει τη μεγάλη ποικιλία της ελληνικής κουζίνας. Στο λιμάνι βρίσκεται η σχολή καταδύσεων “Scuba Blue”. Μια επαγγελματική σχολή καταδύσεων τόσο για αρχάριους όσο και για προχωρημένους δύτες. Το καλοκαίρι, υπάρχει αγορά κάθε Παρασκευή και Σάββατο βράδυ κατά τη διάρκεια του Ιουλίου όπου μπορεί κανείς να δοκιμάσει και να αγοράσει τοπικά αγροτικά προϊόντα.
Η χερσόνησος Νησί
Στα δεξιά του λιμανιού, θα δεις μια χερσόνησο. Αυτή η χερσόνησος ήταν παλιά η έδρα της “ακρόπολης” ή “άνω πόλης”. Στο λόφο υπάρχει μια μικρή εκκλησία και μπορεί κανείς ακόμα να βρει απομεινάρια τειχών. Επίσης, εδώ βρίσκεται το μικρό θέατρο που κάθεται σαν κοχύλι στο λόφο από κάτω. Χτισμένο τον 4ο αιώνα π.Χ., το θέατρο έχει 18 σειρές καθισμάτων. Η ανασκαφή ξεκίνησε το 1972, αλλά οι άνθρωποι εξακολουθούν να ξεθάβουν νέα κομμάτια. Ένα άγαλμα του θεού Ερμή ανακαλύφθηκε εδώ τον Σεπτέμβριο του 2011. Από το 1995, το θέατρο λειτουργεί ξανά. Κατά τη διάρκεια του Ιουλίου, θα υπάρχει μια μουσική ή θεατρική παράσταση κάθε Παρασκευή και Σάββατο βράδυ.
Στην άλλη πλευρά της χερσονήσου, μπορεί κανείς να βρει κάτω από την επιφάνεια του νερού τη “βυθισμένη πόλη”, απομεινάρια της Επιδαύρου που εξαφανίστηκαν κάτω από το νερό μετά από μια ηφαιστειακή έκρηξη του ηφαιστείου στα Μέθανα. Αυτά τα απομεινάρια μπορούν ακόμα να φανούν καθαρά.
Οι παραλίες της Επιδαύρου
Η Επίδαυρος έχει πέντε διαφορετικές παραλίες και και οι πέντε αξίζουν μια επίσκεψη.
Η πρώτη παραλία είναι στα αριστερά της εκκλησίας της Επιδαύρου και ονομάζεται παραλία Βαγιωνιά. Υπάρχει πολύ λίγη σκιά σε αυτή την παραλία. Υπάρχει όμως αποδυτήριο.
Ανεβαίνοντας με τα πόδια πάνω από τα βράχια στα αριστερά της παραλίας, φτάνει κανείς στην παραλία Καλαμάκι. Η παραλία είναι πολύ ήσυχη και το νερό εκεί είναι επίσης πολύ όμορφο. Ωστόσο, δεν υπάρχουν εγκαταστάσεις.
Η τρίτη παραλία είναι η παραλία στο Νησί. Αυτή είναι μια χερσόνησος που βρίσκεται στη μετάβαση μεταξύ των δύο κόλπων. Είναι πολύ κατάλληλη για κολύμπι με παιδιά, καθώς η παραλία κατεβαίνει σταδιακά στη θάλασσα.
Μετά υπάρχει η παραλία όπου μπορείς να κάνεις σνόρκελινγκ για να δεις τα απομεινάρια της βυθισμένης πόλης. Μπορείς να περπατήσεις τα τείχη και να δεις τα απομεινάρια των δοχείων που χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση λαδιού και κρασιού. Υπάρχουν δωρεάν ξαπλώστρες. Μπορείς επίσης να φας νόστιμα ψάρια εδώ σε λογική τιμή.
Η πέμπτη παραλία είναι η παραλία στο Γαλάσι. Αυτή η παραλία είναι κοντά στα κάμπινγκ και είναι πολύ γεμάτη το καλοκαίρι. Εδώ επίσης υπάρχουν δωρεάν ξαπλώστρες και μπορείς να πιεις κάτι.
Το θέατρο της Επιδαύρου
Από το σημερινό χωριό της Αρχαίας Επιδαύρου, είναι μόνο 10 λεπτά με το αυτοκίνητο μέχρι το διάσημο θέατρο της Επιδαύρου. Είναι το καλύτερα διατηρημένο θέατρο στην Ελλάδα και η ακουστική είναι τόσο καλή που οι παραστάσεις, που δίνονται το καλοκαίρι, πραγματοποιούνται χωρίς ενίσχυση. Αν κάποιος ψιθυρίσει απαλά από την “ορχήστρα”, την κυκλική επιφάνεια παιξίματος όπου γινόταν η παράσταση, κάθε λέξη είναι κατανοητή στις πάνω σειρές. Πάντα υπάρχουν αυτοί που το δοκιμάζουν και μερικές φορές μπορεί κανείς να ακούσει ένα αληθινό σόου ταλέντων.
Το θέατρο χωράει 14.000 θεατές και χτίστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ., ενώ οι πάνω σειρές προστέθηκαν τον 2ο αιώνα π.Χ. Στο κέντρο της ορχήστρας υπάρχει μια ακόμη μαρμάρινη πλάκα όπου στεκόταν ο βωμός του Διονύσου. Το θέατρο στην αρχαιότητα αναπτύχθηκε γύρω από τη λατρεία του Διονύσου, στην οποία το τραγούδι, ο χορός και το δράμα έπαιζαν σημαντικό ρόλο.
Το ιερό του Ασκληπιού
Αν και σήμερα οι περισσότεροι επισκέπτες έρχονται κυρίως για να επισκεφθούν το θέατρο, παλιά οι άνθρωποι έρχονταν για να επισκεφθούν το ιερό του Ασκληπιού, του θεού της ιατρικής. Η πρακτική ιατρική που γινόταν εδώ ήταν ένα μείγμα παραδοσιακής γνώσης, μαγείας και ψυχολογικής θεραπείας, αλλά σύμφωνα με μεθόδους που μπορούσαν να μεταδοθούν. Τα φίδια έπαιζαν σημαντικό ρόλο σε αυτό. Το ασκληπιείο, το φίδι που τυλίγεται γύρω από ένα ραβδί, είναι ακόμα το σύμβολο της σύγχρονης ιατρικής σήμερα.
Το ιερό αποτελούνταν από ένα ναό με το λεγόμενο “Άβατον” πίσω του, όπου οι ασθενείς περνούσαν τη νύχτα για να βρουν θεραπεία. Δίπλα στο ναό υπάρχει μια “θόλος” ή “θυμέλη”, μια κυκλική κατασκευή με αρκετούς κύκλους κιόνων, αλλά οι αρχαιολόγοι δεν έχουν ακόμα συμφωνήσει για τη λειτουργία της. Ο αρχιτέκτονας ήταν ο Πολύκλειτος ο Νεότερος, που ήταν επίσης ο αρχιτέκτονας του θεάτρου.
Η αρχαιολογική ανασκαφή αποτελείται από αρκετά ακόμη κτίρια, συμπεριλαμβανομένου του προπύλου, ενός γυμναστηρίου, ενός σταδίου και του διώροφου ξενοδοχείου με 160 δωμάτια για προσκυνητές.